Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen

vrijdag 22 april 2011

Schoonheid

Jaren geleden heb ik een flinke tijd in de bijstand gezeten. Met twee opgroeiende kinders, meer dan genoeg tijd, en te weinig geld om (naar mijn idee) fatsoenlijk van te leven. Kortom: leuk is anders. Elke keer weer 'was de maand langer dan mijn inkomen', draaide ik iedere gulden 2x om voordat ik hem uitgaf, en was iedere keer dolblij wanneer de kinderbijslag binnen was. Pfew, effe lucht!
Dat gevoel van 'effe lucht' duurde echter hooguit een week, helemaal in de zomer. Mijn jongens en ik zijn alle drie in de 1e helft van juli jarig, dus ga maar na. Je wilt je kinderen niet te kort doen, dus moet er een (gecombineerd) feest gegeven worden. Iedereen in het nieuw, cadeautjes enz. enz. Het geld vliegt je portemonnee uit. 
Maar weet je wat nou zo gek was? Geld of niet, eten was er altijd. Net als kleding. Of een fatsoenlijke woning. Vrienden, om mee te spelen en te delen.

Nou ben ik iemand die heel veel houdt van mooie dingen. Schoonheid, in allerlei vormen. Niet dat ik nou zo gek ben op musea of kunst (wat men tegenwoordig 'kunst' noemt, is aan mij meestal niet besteed), maar ik vind een heleboel dingen mooi. Dat kan variëren van een paar schoenen, tot een blauwe hemel, een boek, en alles wat daartussen zit. Kies maar uit.

Het is natuurlijk mogelijk om een paar schoenen of een boek aan te schaffen, maar die blauwe hemel - dat geeft problemen. En als je weinig te verteren hebt, dan wordt het allemaal sowieso een stuk lastiger. Daarom heb ik mezelf aangewend om schoonheid te zoeken in dingen die niets kosten. Het enige dat voor mij telt, is het gevoel dat iets me geeft. En mooie dingen (mensen ook!) maken me nou eenmaal blij.

Wat me altijd verbaasde, is dat als je je ergens voor openstelt - zoals ik dat deed door te besluiten schoonheid te zien - het er opeens lijkt te zijn. Overal om je heen, en juist op de plekken die je niet zou verwachten.

Wat ik me nu nog herinner, en dan heb ik het over een moment van zéker 15 jaar geleden, is dat ik naar huis fietste, omhoog keek, en me verbaasde over dat 'rode-kool-veld'.
???
De hemel was bezaaid met schapenwolkjes, net plukken watten die tegen elkaar aangedrukt leken te zijn, maar door de laagstaande zon leken ze wel paars-rood. Ik zie het nóg voor me!
Of die keer dat ik een plas op straat zag, achtergebleven na weer eens een regenbui, waar een oliefilm op lag. Heb je er wel eens bij stilgestaan hoeveel kleuren daar in zitten? Letterlijk alle kleuren van de regenboog!

En dan die keer dat ik met mijn jongens op een brug liep. Ik keek naar het water, en zag een paar meerkoetjes. Eerder al had ik ze geleerd om vogels te herkennen, maar jongens blijven nu eenmaal jongens, en wat zíj belangrijk vinden, is niet altijd hetzelfde als wat jíj belangrijk vindt. Op mijn vraag: "Weten jullie wat voor vogels dat zijn?" antwoordde Paul dan ook met een opgetogen gezicht: "Ja, dat zijn koevoeten!"
Schoonheid, in zijn puurste vorm...

Nu we al jaren geen geldgebrek meer hebben, probeer ik nog steeds de schoonheid om me heen te zien. Zo is het bijvoorbeeld de laatste dagen heerlijk weer geweest en staat alles weer in bloei. De bomen hier langs de straten zijn wit van de bloesem, onze appelboom staat te pronken met takken vol schoonheid - dat belooft een flinke oogst te worden!
Onze poes heeft vanmiddag twee kittens gekregen - twee wondertjes van schoonheid...

Er is zoveel te zien. Doe je ogen open, KIJK, en GENIET!

Alexandra

donderdag 21 april 2011

Geluk is een keuze

Vandaag had ik opeens een moment van openbaring. Ik was zó ontspannen, dat ik van mezelf stond te kijken! En dan bedoel ik niet alleen lichamelijk, maar vooral geestelijk.
Nu zul je denken, 'maar da's toch niks bijzonders?' Dat is het wèl wanneer je, zoals ik dus, jarenlang hebt doorgebracht als zenuwenlijder-van-het-zuiverste-water.

Van het minste of geringste werd ik al hypernerveus, kon letterlijk over de rooie gaan om niets, had last van hyperventilatie wanneer de directeur van het bedrijf waar ik werkte maar in mijn richting kéék, en had het gevoel alsof ik al het ongeluk en alle pech van de wereld op mijn schouders torste. Ik leefde bij de dag, soms zelfs van uur tot uur, omdat ik bang was vooruit te kijken - 'want er komt uiteraard wel weer iets tussen'. Ik hoopte wel, maar verwachtte niet dat het ooit beter zou worden.

Dat werd gelukkig al een stuk minder toen ik mijn man ontmoette, en duidelijk werd dat ik niet meer overal alleen voor stond. De wetenschap dat hij me accepteerde zoals ik was, scheelde ook al een boel.
Ik bleef echter last houden van depressieve buien.

Al die tijd was ik ervan overtuigd dat het leven dat ik leidde, te wijten was aan de beslissingen die ik had gemaakt. Zo'n houding van 'je hebt je bedje gespreid, slaap er nu ook maar in'; 'eigen schuld, dikke bult' en meer van dat soort fraaie gezegden. Ik wist dan ook dat ikzelf verantwoordelijk was voor hoe mijn leven eruitzag.
MAAR: waar ik niet bij stil stond, was dat ik iedere dag weer opnieuw de keuze had om de zaken te veranderen!
Want geloof het of niet, als je je kijk op de dingen verandert, veranderen de situaties met je mee!


Daar ben ik dan, 12 jaar en 2 kinderen verder, eindelijk achter. Niet echt snugger, hè, om er zo lang over te doen?!
Toch ben ik niet verdrietig/spijtig om die tijd, want het is geen verloren tijd. Ik had het blijkbaar nodig om die jaren door te maken zoals ik heb gedaan, om nu tot dit punt in mijn leven te komen.

In de eerdere artikelen op dit blog heb ik het onder andere gehad over bepalen wat je wilt en gelukkig zijn, overvloed en dankbaar zijn.
Je kiest ervoor om je dankbaarheid te uiten, en dat kan eigenlijk alleen maar als je dankbaar bènt. Gelukkig zijn is echter ook een keuze!
Jazeker, je KIEST ERVOOR om gelukkig te zijn!!!


Een dag of tien geleden ben ik viavia terechtgekomen bij een prachtige (nederlandstalige) site over geluk - je gelukkig voelen, gelukkig zijn, hoe je meer geluk in  je leven kunt brengen en zo meer. Hier is-ie: http://www.sochicken.nl/
Nou ben ik iemand die veel 'vraagt' om ergens zeker van te zijn. En met 'vraagt' bedoel ik even een onderonsje met mijn innerlijke stem, mijn intuïtie. En die vertelde me luid en duidelijk dat dit iets was voor mij.
Ik kon een gratis eBook getiteld 'Geluk in een eierdop' downloaden, en dat heb ik gedaan. Het is een leuk, makkelijk te lezen ding dat simpele, uiterst praktische tips geeft over hoe je meer geluk in je leven kunt realiseren. Ik kan het iedereen aanraden!

Even terug naar mijn uitgangspunt. Ik was dus zó ontspannen, dat ik ervan stond te kijken. Ik maakte me geen zorgen dat ik te weinig geld op zak had om boodschappen te doen, dat ik dat leuke shirtje gewoon had gekocht zonder me er eerst druk om te maken dat ik dan waarschijnlijk iets anders zou moeten laten, dat ik me eigenlijk zou moeten insmeren met zonnebrandmiddel (ik zat in de volle zon in de tuin, en dat met een gevoelige huid), dat ik eigenlijk met een bloedvaart de huiskamer moest opruimen omdat de pianostemmer zou komen, en zo nog een tiental andere zaken.

Ik maakte me nergens druk om. Ik genoot alleen maar van de zon op mijn gezicht en de beker koffie in mijn hand, zonder muizenissen in mijn hoofd, en voelde me goed.
Mijn keuze, gedurende die 10 minuten, was gelukkig er alleen maar ZIJN.

Ik wens je vele van deze momenten van openbaring toe.

Alexandra