Schoonheid

Jaren geleden heb ik een flinke tijd in de bijstand gezeten. Met twee opgroeiende kinders, meer dan genoeg tijd, en te weinig geld om (naar mijn idee) fatsoenlijk van te leven. Kortom: leuk is anders. Elke keer weer 'was de maand langer dan mijn inkomen', draaide ik iedere gulden 2x om voordat ik hem uitgaf, en was iedere keer dolblij wanneer de kinderbijslag binnen was. Pfew, effe lucht!
Dat gevoel van 'effe lucht' duurde echter hooguit een week, helemaal in de zomer. Mijn jongens en ik zijn alle drie in de 1e helft van juli jarig, dus ga maar na. Je wilt je kinderen niet te kort doen, dus moet er een (gecombineerd) feest gegeven worden. Iedereen in het nieuw, cadeautjes enz. enz. Het geld vliegt je portemonnee uit. 
Maar weet je wat nou zo gek was? Geld of niet, eten was er altijd. Net als kleding. Of een fatsoenlijke woning. Vrienden, om mee te spelen en te delen.

Nou ben ik iemand die heel veel houdt van mooie dingen. Schoonheid, in allerlei vormen. Niet dat ik nou zo gek ben op musea of kunst (wat men tegenwoordig 'kunst' noemt, is aan mij meestal niet besteed), maar ik vind een heleboel dingen mooi. Dat kan variëren van een paar schoenen, tot een blauwe hemel, een boek, en alles wat daartussen zit. Kies maar uit.

Het is natuurlijk mogelijk om een paar schoenen of een boek aan te schaffen, maar die blauwe hemel - dat geeft problemen. En als je weinig te verteren hebt, dan wordt het allemaal sowieso een stuk lastiger. Daarom heb ik mezelf aangewend om schoonheid te zoeken in dingen die niets kosten. Het enige dat voor mij telt, is het gevoel dat iets me geeft. En mooie dingen (mensen ook!) maken me nou eenmaal blij.

Wat me altijd verbaasde, is dat als je je ergens voor openstelt - zoals ik dat deed door te besluiten schoonheid te zien - het er opeens lijkt te zijn. Overal om je heen, en juist op de plekken die je niet zou verwachten.

Wat ik me nu nog herinner, en dan heb ik het over een moment van zéker 15 jaar geleden, is dat ik naar huis fietste, omhoog keek, en me verbaasde over dat 'rode-kool-veld'.
???
De hemel was bezaaid met schapenwolkjes, net plukken watten die tegen elkaar aangedrukt leken te zijn, maar door de laagstaande zon leken ze wel paars-rood. Ik zie het nóg voor me!
Of die keer dat ik een plas op straat zag, achtergebleven na weer eens een regenbui, waar een oliefilm op lag. Heb je er wel eens bij stilgestaan hoeveel kleuren daar in zitten? Letterlijk alle kleuren van de regenboog!

En dan die keer dat ik met mijn jongens op een brug liep. Ik keek naar het water, en zag een paar meerkoetjes. Eerder al had ik ze geleerd om vogels te herkennen, maar jongens blijven nu eenmaal jongens, en wat zíj belangrijk vinden, is niet altijd hetzelfde als wat jíj belangrijk vindt. Op mijn vraag: "Weten jullie wat voor vogels dat zijn?" antwoordde Paul dan ook met een opgetogen gezicht: "Ja, dat zijn koevoeten!"
Schoonheid, in zijn puurste vorm...

Nu we al jaren geen geldgebrek meer hebben, probeer ik nog steeds de schoonheid om me heen te zien. Zo is het bijvoorbeeld de laatste dagen heerlijk weer geweest en staat alles weer in bloei. De bomen hier langs de straten zijn wit van de bloesem, onze appelboom staat te pronken met takken vol schoonheid - dat belooft een flinke oogst te worden!
Onze poes heeft vanmiddag twee kittens gekregen - twee wondertjes van schoonheid...

Er is zoveel te zien. Doe je ogen open, KIJK, en GENIET!

Alexandra