Vandaag had ik opeens een moment van openbaring. Ik was zó ontspannen, dat ik van mezelf stond te kijken! En dan bedoel ik niet alleen lichamelijk, maar vooral geestelijk.
Nu zul je denken, 'maar da's toch niks bijzonders?' Dat is het wèl wanneer je, zoals ik dus, jarenlang hebt doorgebracht als zenuwenlijder-van-het-zuiverste-water.
Van het minste of geringste werd ik al hypernerveus, kon letterlijk over de rooie gaan om niets, had last van hyperventilatie wanneer de directeur van het bedrijf waar ik werkte maar in mijn richting kéék, en had het gevoel alsof ik al het ongeluk en alle pech van de wereld op mijn schouders torste. Ik leefde bij de dag, soms zelfs van uur tot uur, omdat ik bang was vooruit te kijken - 'want er komt uiteraard wel weer iets tussen'. Ik hoopte wel, maar verwachtte niet dat het ooit beter zou worden.
Dat werd gelukkig al een stuk minder toen ik mijn man ontmoette, en duidelijk werd dat ik niet meer overal alleen voor stond. De wetenschap dat hij me accepteerde zoals ik was, scheelde ook al een boel.
Ik bleef echter last houden van depressieve buien.
Al die tijd was ik ervan overtuigd dat het leven dat ik leidde, te wijten was aan de beslissingen die ik had gemaakt. Zo'n houding van 'je hebt je bedje gespreid, slaap er nu ook maar in'; 'eigen schuld, dikke bult' en meer van dat soort fraaie gezegden. Ik wist dan ook dat ikzelf verantwoordelijk was voor hoe mijn leven eruitzag.
MAAR: waar ik niet bij stil stond, was dat ik iedere dag weer opnieuw de keuze had om de zaken te veranderen!
Want geloof het of niet, als je je kijk op de dingen verandert, veranderen de situaties met je mee!
Daar ben ik dan, 12 jaar en 2 kinderen verder, eindelijk achter. Niet echt snugger, hè, om er zo lang over te doen?!
Toch ben ik niet verdrietig/spijtig om die tijd, want het is geen verloren tijd. Ik had het blijkbaar nodig om die jaren door te maken zoals ik heb gedaan, om nu tot dit punt in mijn leven te komen.
In de eerdere artikelen op dit blog heb ik het onder andere gehad over bepalen wat je wilt en gelukkig zijn, overvloed en dankbaar zijn.
Je kiest ervoor om je dankbaarheid te uiten, en dat kan eigenlijk alleen maar als je dankbaar bènt. Gelukkig zijn is echter ook een keuze!
Jazeker, je KIEST ERVOOR om gelukkig te zijn!!!
Een dag of tien geleden ben ik viavia terechtgekomen bij een prachtige (nederlandstalige) site over geluk - je gelukkig voelen, gelukkig zijn, hoe je meer geluk in je leven kunt brengen en zo meer. Hier is-ie: http://www.sochicken.nl/
Nou ben ik iemand die veel 'vraagt' om ergens zeker van te zijn. En met 'vraagt' bedoel ik even een onderonsje met mijn innerlijke stem, mijn intuïtie. En die vertelde me luid en duidelijk dat dit iets was voor mij.
Ik kon een gratis eBook getiteld 'Geluk in een eierdop' downloaden, en dat heb ik gedaan. Het is een leuk, makkelijk te lezen ding dat simpele, uiterst praktische tips geeft over hoe je meer geluk in je leven kunt realiseren. Ik kan het iedereen aanraden!
Even terug naar mijn uitgangspunt. Ik was dus zó ontspannen, dat ik ervan stond te kijken. Ik maakte me geen zorgen dat ik te weinig geld op zak had om boodschappen te doen, dat ik dat leuke shirtje gewoon had gekocht zonder me er eerst druk om te maken dat ik dan waarschijnlijk iets anders zou moeten laten, dat ik me eigenlijk zou moeten insmeren met zonnebrandmiddel (ik zat in de volle zon in de tuin, en dat met een gevoelige huid), dat ik eigenlijk met een bloedvaart de huiskamer moest opruimen omdat de pianostemmer zou komen, en zo nog een tiental andere zaken.
Ik maakte me nergens druk om. Ik genoot alleen maar van de zon op mijn gezicht en de beker koffie in mijn hand, zonder muizenissen in mijn hoofd, en voelde me goed.
Mijn keuze, gedurende die 10 minuten, was gelukkig er alleen maar ZIJN.
Ik wens je vele van deze momenten van openbaring toe.
Alexandra
Geen opmerkingen:
Een reactie posten